Twórczość » Poezja
Poezja Karola Wojtyły
Sonety, VI

I jestem w człowieczeństwa psalmicznym Miserere.
Wołam tęsknoty ognia - melodią pierwoidącą.
Ściany rozchylam ku krzyżom stojącym na tęczach.
- O spłyń jaśnią bezbrzeżną nad przepastne topiele.
Czasom przybliż Twą Miłość. Niechaj ciemności roztrąca:
w świątyniach wiosennych wyzwolin niechaj nie będzie udręczeń.

Sonety, VI

 

 


 
Komentarz
Dodaj komentarz















Mapa Strony
2018 Copyright Judyta Papp Ltd. All Rights Reserved.