Twórczość » Poezja
Poezja Karola Wojtyły
Biesiada

Taki jestem. Jest serce, co mi się buntuje
przeciw niewoli pieśni i czasom zniszczenia. –
o ulep ze mnie, Święty – dzban natchniony ulep!
żebym mógł w strumień zebrać tęsknoty stworzenia.

Wiem, że wiekowi trzeba sprzeciwu i woli,
żeby mógł w dąb rozkwitnąć i w Miłość, i w Wolność,
że mu tych pieśni trzeba, aby ból ukoić,
i pleść wieniec bławatny – melodię ukojną - -

Biesiada

 

 


 
Komentarz
Dodaj komentarz















Mapa Strony
JP2 Love 2019 © Judyta Papp Ltd. All Rights Reserved.